BOBs

انتخاب بهترین وبلاگ فارسی و امسال اولین سالیه که منم میخوام به عنوان یه بلاگر خرده پا توش شرکت کنم. از بین کاندیداها چند نفر رو میشناسم. درقند قزل آلا، خارخاسک هفت دنده، مجمع دیوانگان، آهو نمی شوی و دکتر خزعلی. شخصا مشترک خوراک هیچکدومشون نیستم اما از راه همخوان شدن به دست کسایی که پیروی شون می کنم تقریبا تمام مطالبشون رو می خونم. من از در قند قزل آلا خیلی خوشم میاد. با سلیقه من و اونچیزی که از یه وبلاگ انتظار دارم جوره. به نظرم یه نبوغ ذاتی در نوشتن داره. این که ساده و از مسایل جزیی زندگی خصوصیت بنویسی ولی خواننده با اشتیاق مو به مو پست طولانیت را تا پایان بخونه به نظرم عین هنر نویسندگی یا وبلاگ نویسیه . پشت این روزمره نویسی یه ذهن جدی هم هست که با دقت و ریز بینی به خیلی از مسایل واقعی زندگی نگاه می کنه. خارخاسک هم همینطوره. شخصا خیلی خوشم میاد ازش و با خوندن پستهاش خودمو یه آدمی در کنار خودش و شوهرش و بیز بیز و بیزقولک حس می کنم.

الان که دارم اینو می نویسم در قند قزل آلا و وبلاگ هفت پیشتازن هر دو با 35 درصد رای ها. من یه مشکلی با این قضیه دارم. هقت که وبسایت وحید نیک گو هست و کارتون هاشو توش منتشر میکنه آیا اصولا مگه وبلاگه؟ اون چیزی که من از وبلاگ میفهمم اینه که باید نوشته توش باشه. یعنی نویسنده یا نویسندگان داشته باشه. وبلاگ هفت که تا جاییکه من می دونم محتواش گرافیکیه و خیلی مطالب زیادی توش منتشر نمیشه. من نمی فهمم این چه گیریه که ما ملت روی طنزهای عوامانه داریم. این خزعبلاتی که به عنوان فیلم سینمایی طنز درست می کنن (مثلا اخراجی ها) خب یه سرش مال اینه که مشتریش وجود داره دیگه. جامعه وبلاگ خون و اون کسی که توی رای گیری دویچه وله شرکت میکنه دیگه به نظرم خیلی آدمهای خاصی هستن توی این مملکت. اگه اونها هم به صورت انبوه میرن به وب سایت وحید نیک گو به عنوان بهترین بلاگ فارسی رای میدن پس آقا جون یه جای کارمون می لنگه.

من مشکل شخصی با وبلاگ طنز یا آقای نیک گو ندارم.اصولا خودم خیلی هم از کاریکاتور خوشم میاد و از دوره نوجوونی به واسطه برادرم آثار خیلی از کاریکاتوریست های بزرگ دنیا رو دیدم و مجلات کاریکاتور می خوندم و میدیدم. پیشروهای این سبک کاریکاتور و کمیک استریپ تو ایران کسای دیگه ای مثل مانا نیستانی و بزرگمهر حسین پور بودن و حالا نیک گو هم موفقه توی این زمینه بسیار خوب. دمش گرم اما خداییش مساله وبلاگستان فارسی یه کمی متفاوت از کمیک استریپ های وحید نیک گو  نیست؟

دو سه تا از بلاگرهایی که من خیلی دوستشون دارم  گفتن که به در قند قزل آلا رای میدن. من خودم برای رای دادن تردید داشتم چون با همه اینکه از در قند  قزل آلا خیلی خوشم میاد و خیلی برای استعداد و تواناییش در نوشتن احترام قایلم اما سلیقه شخصی ام طوریه که از روزمره نویسی صرف و بیان جزیی مسایل ریز زندگی خیلی خوشم نمیاد و ترجیح میدم محتوا به مسایل کمی جدی تر و نو تر بپردازه و اصولا توی ذهنم وزن محتوا کمی بیشتر از نحوه نوشتنه. اما الان تصمیم گرفتم که با کمال میل به در قند قزل آلا رای بدم. چون اولا با اون معنا و ترتیبی که من توی ذهنمه واقعا وبلاگه ثانیا از بهترین وبلاگ نویسهاییه که من می خونم و از هرکسی بهتر میتونه یه مطلب رو طوری بنویسه که با اشتیاق تا آخرش بخونی و در آخر هم حس واقعی، دوستانه و خوبی بهت میده. به نظرم خرس بهترین توضیحو داده وقتی میگه: «یه عده هم خودشون هستن. روزمره، مثل من و تو. و دوست داشتنی. به نظرم قند قزل آلا نمادی از این دسته وبلاگ هاست. اولیش نیست، آخریش هم نخواهد بود، بهترین هم نیست. ولی به نظرم نماینده خیلی خوبی هستش واسه این سبک.« من با احترام به خارخاسک هفت دنده دوست دارم بهترین وبلاگ فارسی از بین اینهایی که من می شناسم در قند قزل آلا باشه.

http://thebobs.dw-world.de/en/nominations/?cat=20